Nog even over mijn onbestemde gevoel
Vandaag uit lunchen geweest met familie vanwege een verjaardag. Ik vertel mijn zusje over mijn nieuwe baan , maar ook over mijn twijfels. ''Ja!'' zegt ze. ''Daar heb ik laatst aan gedacht, ik dacht: ze gaat een andere baan kiezen, ze gaat werken met verstandelijk gehandicapten. Ja. Ik kreeg een soort visioen, ik weet niet wat het was, maar ja, dát ga jij later doen, activiteitenbegeleider worden, dat weet ik gewoon''. It struck me Ze zei het zo stellig. It struck me, zoals ik dat alleen in het Engels kan verwoorden. Zonder dat zij het wist (we zijn niet zo close) was ik naar een loopbaancoach geweest (jeweetwel, waar alle werkende 45- plussers gratis recht op hebben door die regeling van de overheid) en wilde met die coach spreken over een mogelijke omscholing naar de zorg. Met mensen werken Ik heb heel veel vrijwilligerswerk gedaan als activiteitenbegeleider en als helpende in de zorg. En tegenwoordig heb je veel van die werk-en leerproject...